Waterpijp roken wordt populairder in onder vrouwen in Afrika. De walmen van de smeulende tabak worden niet rechtstreeks geïnhaleerd. Het metalen zeefje van de waterpijp wordt gevuld met tien tot twintig gram tabak. Daaraan wordt gloeiende houtskool toegevoegd. Door te zuigen aan een slang wordt de rook in de rookzuil naar beneden getrokken, waarna hij door een waterreservoir borrelt en dan via de slang in de mond komt.

Deze manier van roken wordt niet meteen geassocieerd met schadelijke gevolgen zoals bij sigaretten, en toch is waterpijp roken even slecht of slechter voor de gezondheid.

Goede studies over de gezondheidseffecten van de waterpijp zijn schaars maar het Duitse Federale Instituut voor Risicoanalyse (BfR) onderzocht de beschikbare gegevens, en kwam tot zorgwekkende besluiten.

Een roker inhaleert per 'trek' veel meer rook van een waterpijp dan van een sigaret, en rookt ook langer aan een pijp dan aan een sigaret. Zo levert de waterpijp veel grotere hoeveelheden schadelijke stoffen als teer en koolmonoxide, dan een sigaret zonder filter. Waterpijprokers krijgen veel meer kankerwekkende stoffen binnen als arseen, chroom en nikkel. En ook lood komt vele malen meer uit een waterpijp dan uit een sigaret. Jarenlang waterpijp roken kan de longfunctie aantasten en het risico op kanker aan de longen, de blaas en de lippen verhogen, blijkt uit de studies.

Zelfs in vergelijking met mensen die vijftien tot veertig sigaretten hadden gerookt, hadden waterpijprokers beduidend meer koolstofmonoxide en nicotine in hun bloed. De nicotine, die verslaving veroorzaakt de voornaamste problemen van het waterpijpgebruik. Daarnaast zou het gemeenschappelijk gebruik van de pijp ook de verspreiding van infectieziekten als tuberculose in de hand werken.