|
Awdal.
Een ziekenhuis in Borama
Een aantal kleine MHC (de meeste functioneren niet):
o Geen doctors
o Geen medicijnen
o Geen infrastructuur
Deze MHC centra dragen alleen de naam maar leveren bijna niets aan de verbetering van de gezondheidzorg van de bevolking.
Internationale spectrum (Nederland).
In Nederland is de ratio één arts per 1000 inwoners. Alleen de stad Amsterdam heeft meer medische voorzieningen dan heel Somalië.
Wat willen wij doen:
In dit project willen wij gezondheidszorg beschikbaar en toegankelijk maken voor de bevolking van de regio Zeylac. Het gaat om een bevolking van 150.000 mensen die er gebruik van zouden gaan maken.
In de gehele regio van Awdal bestaat één ziekenhuis, in Borama. Iedereen die ziek wordt buiten Borama, moet er naar toe reizen.
Stel, dat iemand in Zeylac ziek wordt, deze persoon moet vervoerd worden naar Borama. Dat is een afstand van 200 kilometers op wegen die bijna niet toegankelijk zijn.
Met de bouw van de medische voorzieningen zal de afstand verkort worden tot 100 kilometers. De kansen voor genezing en/of verbetering zullen aanzienlijk toenemen.
Voor een persoon die ziek wordt in Abdoulqadir is dan de afstand aanzienlijk korter geworden.
Beschikbaarheid van de gezondheidszorg.
Met dit project willen we mogelijk maken dat twee artsen en twee verpleegkundigen te werk gesteld worden. Tegelijkertijd, willen wij in elke plaats een of meer vroedvrouwen gaan opleiden. Deze opgeleide vroedvrouwen zullen vrouwen bijstaan bij de bevalling.
In samenwerking met de internationale organisaties (UNICEF, WHO, o.a.) willen wij ervoor zorgen dat medicijnen beschikbaar zijn in de gezondheidscentra.
Uit ervaring dat in een andere regio van Somalië (MUDUG) werd opgedaan, weten we dat deze organisaties ervoor hebben gezorgd dat medicijnen gratis verkrijgbaar zijn.
In samenwerking met de lokale, regionale en centrale overheden willen wij mogelijk maken dat de centra geëxploiteerd en begeleid worden door instanties van de overheid. Dit zou betekenen, dat er per ziekenhuis een bestuur aangesteld wordt. Dit bestuur zal verantwoordelijk zijn voor het functioneren van het centrum.
Gezondheidszorg mag best wat geld kosten:
Sanduuq.
Om de exploitatiekosten te betalen is de eigen bijdrage van de gemeenschap verplicht. Medische centra kunnen alleen bestaan als de betrokkenen het gevoel hebben dat zij aandeelhouders (mede eigenaar) zijn.
Om dit mogelijk te maken is de bedoeling, dat de betrokkenen financieel moeten gaan bijdragen. Dit gaan we doen door middel van de Sanduuq. Voor elke jaar willen wij dat 20% van de exploitatiekosten door de gemeenschap gedragen zullen worden.
Afhankelijk van individuele financiële mogelijkheden, een x bedrag betaald zal moeten worden. Dit is één van de middelen om het voortbestaan van deze voorziening te waarborgen.
Door de eigen bijdrage zal de betrokkenheid van de bevolking zeer groot zijn. Tegelijkertijd, kan het centrum zich verder uitbreiden.
Toezegging:
Tot heden hebben wij toezegging gekregen van:
NCDO (verdubbeling van elke opgebrachte euro)
Cordaid (aanvraag is goed gekeurd)
Interpolis (geven een bijdrage)
|
